Powszechny neoepitop powstaje, gdy reaktywne centrum inhibitora C1 jest rozszczepiane przez kallikreinę osocza, aktywowany fragment czynnika XII, esterazę C1 lub elastazę neutrofilową.

Reaktywne centrum inhibitora C1, inhibitor proteazy osocza należącego do nadrodziny serpiny, znajduje się w pętli peptydowej, która jest wysoce podatna na cięcie proteolityczne. W przypadku kalikreiny osoczowej, C1s i beta-czynnika XIIa, rozszczepienie zachodzi w reszcie P1 miejsca reakcji (Arg444); z elastazą neutrofilową odbywa się w pobliżu P1, prawdopodobnie przy reszcie P3 (Val442). Po tych rozszczepieniach inhibitor C1 jest inaktywowany, a jego konformacja jest modyfikowana. Ponadto, in vivo, rozszczepiony inhibitor C1 jest usuwany ze strumienia krwi szybciej niż nienaruszony serpin, co sugeruje, że proteoliza demaskuje miejsca odpowiedzialne za rozpoznanie komórkowe i wychwyt rozszczepionego inhibitora. W omawianym tu badaniu, pokazujemy, stosując MAb, że identyczny neoepitop jest tworzony na inhibitorze C1 po rozcięciu eksponowanej pętli przez kalikreinę osoczową, C1s, czynnik beta XIIa i przez elastazę neutrofilową.

Czytaj więcej artykułów medycznych...