Splanczowy metabolizm insuliny w otyłości. Wpływ rozkładu tkanki tłuszczowej.

Wpływ otyłości i rozmieszczenia tkanki tłuszczowej na metabolizm insuliny splanchynowej oraz zależność od obwodowej wrażliwości na insulinę oceniano u 6 nieotyłych i 16 otyłych kobiet przed menopauzą. W porównaniu z nieotwartymi kobietami otyłe kobiety miały istotnie większą produkcję prehepatyczną i poziomy insuliny w żyle wrotnej zarówno w zasadzie, jak i po stymulacji glukozą. Wzrost ten korelował ze stopniem otyłości, ale nie ze wskaźnikiem obwodu talii do bioder (WHR). WHR jednak korelował odwrotnie z wątrobową frakcją ekstrakcyjną i bezpośrednio z wątrobowym dostarczaniem insuliny. Ta ostatnia korelowała ze stopniem insuliny obwodowej. Spadek ekstrakcji insuliny w wątrobie wraz ze wzrostem WHR korelował również z towarzyszącym zmniejszeniem obwodowej wrażliwości na insulinę. Zwiększenie otyłości jest zatem związane z nadmiernym wydzielaniem insuliny. Wyraźna hiperinsulinemia lokalizacji tkanki tłuszczowej górnej jest spowodowana dodatkowym defektem ekstrakcji insuliny w wątrobie. Ta wada jest ściśle powiązana ze spadkiem obwodowej wrażliwości na insulinę.

Czytaj więcej artykułów medycznych...